sobota, 18 grudnia 2010

GUERLAIN SHALIMAR



Shalimar... ta wdzięczna nazwa rozbrzmiewa jeszcze długo po tym jak zniknie ich zapach, przywołując obrazy pełne zmysłowości i romantyzmu tak starodawnego jak żaden inny; trzymając nas oczarowanych w mirażu zakazanych marzeń. A jednak samej tej nazwie oznaczającej w sanskrycie „Świątynie miłości“ groziło niebezpieczeństwo wkrótce po wprowadzeniu perfum na rynek w 1921 roku! Nazwa ta tak bardzo pozostawała w pamięci, że spółka konkurencyjna postanowiła zarobić na jej popularności i wprowadziła na rynek perfumy pod identyczną nazwą. Skończyło się to batalią prawną, w wyniku której Guerlain tymczasowo zmienił nazwę perfum na No. 90 (numer w słynnym katalogu) na flakonach przeznaczonych na eksport, czyniąc z nich w ten sposób rzadkie przedmioty kolekcjonerskie. Szczęśliwie dla nas, wszystko wkrótce wróciło na swoje miejsce w 1925 roku, który to rok stał się oficjalnym rokiem wprowadzenia produktu na rynek, a perfumy Shalimar do dnia dzisiejszego nawiedzają nasze marzenia, jednocześnie będąc przodkiem zapachów kulinarnych wprowadzając luksusowy zapach wanilii i prawdziwą ikoną orientu ocienioną głębokim labdanum. Kwintesencją francuskiej interpretacji Orientu: nie przez przypadek Ernest Beaux, który sam był nieprzeciętnym twórcą perfum narzekał: „ Kiedy ja tworzę wanilię, otrzymuję krem mleczno-jajeczny, kiedy Guerlain ją tworzy – dostaje Shalimar!”.
Jako, że w tradycji Guerlain leży tworzenie pasjonujących historii miłosnych dla większości wytwarzanych perfum, mówi się, że Shalimar został zainspirowany przez homonimiczne Ogrody w Lahore w Pakistanie, które częściowo zostały założone przez chorego z miłości cesarza mongolskiego Shah Jahan w 1619 roku, gdzie przechadzał się razem ze swoją ukochaną żoną Mumtaz Mahal.


Po śmierci Mumtaz, która umarła podczas porodu trzy lata po tym, jak jej mąż odziedziczył tron po ojcu, powstało Taj Mahal, najpiękniejsze mauzoleum świata zbudowane na jej cześć w Agrze.


I nawet jeśli ta historia jest tylko wymysłem zdolnego copywritera, wspaniale współbrzmi z czasem.
W dzisiejszych czasach Wschód jest dla naszej zachodniej mentalności symbolem spokoju i introspekcji, ale w szalonych latach dwudziestych Wschód przywoływał obrazy nieokiełznanej namiętności, egzotyki, piękności z oczami umalowanymi eyelinerem oraz substancji uzależniających. To był czas, kiedy Herman Hesse opublikował Siddharta, pierwszy rzut oka Zachodu na Buddyzm i pojawienie się Wielkiego Gatsbiego F.Scotta Fitzgeralda, hymnu na cześć nowo powstałego amerykańskiego dobrobytu i jego pułapek. Theda Bara wyznaczyła już drogę, którą podążały takie wampiry kinowe, jak Pola Negri czy Clara Bow, a których ciemne, krwisto-czerwone usta kupidyna zostały uwiecznione na czarno-białych obrazach, podczas gdy Paul Poiret stworzył swoje własne upiory z haremu torując drogę nowoczesnej modzie. To był czas Baletu Rosyjskiego tańczącego do muzyki Stravińskiego i Poulenca na tle dekoracji namalowanych przez Picasso i Georgesa Braque. Krótko mówiąc Wschód spotkał się z Zachodem.

W takim momencie Jacques Guerlain zainteresował się nowo spopularyzowaną waniliną syntetyczną, czy też aldehydem 3-metoksy-hydroksybenzoesowym.


Wanilina po raz pierwszy została wydzielona jako względnie czysta substancja w 1858 roku przez Nicolasa-Theodore Gobleya, poprzez całkowite odparowanie ekstraktu wanilii i rekrystalizację powstałego ciała stałego. W 1874 roku niemieccy naukowcy Ferdinand Tiemann i Wilhelm Haarmann znaleźli sposób na wysyntetyzowanie wanilii z koniferyny, glikozydu izoeugenolu znalezionego w korze sosnowej (w późniejszym czasie założyli firmę, która teraz należy do przedsiębiorstwa Symrise i wytwarza ją przemysłowo). W 1876 roku Karl Reimer wydzielił wanilinę z innego źródła: z gwajakolu. Labolatorium De Laire zakupiło patent na wanilinę i sprzedało produkt perfumerii Guerlain, która po raz pierwszy użyła waniliny w perfumach Jicky.
Pod koniec XIX wieku pół-syntetyczna wanilina pochodząca z eugenolu wytwarzanego z olejku goździkowego była dostępna na rynku. Po roku 1920 wanilina była wydzielana z ligniny zawierającej „brązowy likier“, produkt uboczny przetwarzania za pomocą siarczanów używanych do produkcji miazgi drzewnej, ale z powodów ekologicznych większość waniliny produkowanej dzisiaj uzyskuje się z guajakolu petrochemicznego: najpopularniejszą metodą jest dwustopniowa produkcja stosowana przez firmę Rhodia (od 1970 roku), w trakcie której gwajakol zachodzi w reakcję z kwasem formylokarboksylowym poprzez aromatyczną substytucję elektrofilową. Otrzymany kwas waniliomigdałowy jest przetwarzany na wanilinę w procesie utleniającej dekarboksylacji. Wanilina okazała się być takim sukcesem, że stała się warunkiem sine qua non w przemyśle spożywczym, a w rezultacie dodawano ją do wszystkiego, w szczególności do produkowanej w Ameryce czekolady i napojów; pomysł który mógł wydawać się bluźnierstwem dla szwajcarskiej i belgijskiej idei wytwarzania czekolady.
Jacques Guerlain zawsze uważał, że zapach wanilii jest potężnym afrodyzjakiem, prawie że zasadniczą cechą orientu, całkowicie zsynchronizowaną z potrzebą czasów. Był tak ciekaw co się stanie - a przynajmniej tak mówi historia – że wpuścił dużą ilość waniliny do butelki perfum Jicky, rewolucyjnego i aromatycznego fougere Guerlaina. Ale perfumy Jicky już zawierały wanilinę z naturalnym ekstraktem wanilii, jak również kumarynę (substancję wydzieloną z tonkowca wonnego w 1868 roku, mającą zapach świeżego siana) i linalol (naturalnie występujący w ponad 200 gatunkach alkoholu terpenowego, odizolowanego z drzewa różanego), trio aniołów stróżów w historii zapachów. Tajemnicą leczniczej, przydymionej żółtej waniliny zawartej w perfumach Jicky i powtórnie pojawiającej się w Shalimarze jest pozostałość gwajakolu i fenolu, które nadają jesiennej ciemności czemuś, co w innym przypadku byłoby słodką śmietanką. Z tego powodu Guerlain nalegał na zamówienie zanieczyszczonego gatunku waniliny, nawet wtedy, gdy proces chemiczny został udoskonalony.
Było to połączenie waniliny, kumaryny i słodkiej mirry, oraz labdanum, które stworzyły podstawową harmonię perfum Shalimar i za których przyczyną ich aura pozostaje w pamięci. W ten sposób Jacques Guerlain doprowadził orientalny motyw perfum Jicky do ostateczności, tworząc symboliczny, orientalny i sztandarowy zapach Guerlain. Luca Turin w w swoim starym francuskim przewodniku porównał jego miejsce w przemyśle perfumeryjnym do Etiudy Rewolucyjnej Chopina: klasyka uwielbiana i grana do przesady, ale której nowa interpretacja lub nieoczekiwane pojawienie się ma moc poruszyć nawet najbardziej beztroskich i obojętnych.


Shalimar Guerlaina rozpoczyna się gwałtownie zapachem bergamotki, wspieranym przez słodsze akcenty hesperydowe, szybko łącząc się w objęciach kwiatów, które przygotowują grunt dla zmysłowej i ciepłej, ukrytej nuty seksownego podłoża piżmowego. Połączenie paczuli i wetiwery, z odrobiną czegoś, co wydaje się być tymiankiem śródziemnomorskim, powoduje ruch, który komplementuje chłodny, cierpki dotyk cytrusów, łącząc drażniące, balsamiczne elementy powstałego zapachu w utrzymujące się basso continuo, które trwa godzinami; zarówno na skórze jak i ubraniu. Piękno kobiece perfum Shalimar pochodzi z orkiestracji delikatności i zwierzęcości, falujących jak obfite łono: złoty pył heliotropu, mglisty welon słodkiej mirry, balsamiczna dobroć ciepłego, delikatnie korzennego benzoesu i balsamu Peru mieszającego się z delikatnością waniliny, zmysłowością piżma.
W klasycznej postaci bergamotka jest jaśniejsza, a piżmo bardziej wyraziste co czyni perfumy Shalimar bardzo seksownym zapachem, bezwstydnie i wyrachowanie uwodzicielskim: zgodnie z Roja Dove mówiło się, że dama nie robi trzech rzeczy: nie pali, nie tańczy tango i nie używa perfum Shalimar. Nigdy nie było perfum stojących tak blisko granicy przyzwoitości i jednocześnie dobrego smaku.
Późniejsze interpretacje, szczególnie te z ostatnich lat, wykluczały zwierzęcość z nuty bazowej, prawdopodobnie z powodu zmiany składników (koci cywet w szczególności ), a także zgodności ze współczesnymi delikatniejszymi gustami.
Perfumy Shalimar są niewątpliwie najlepszym wyborem, uosobieniem ciemności orientalnych, podczas gdy woda toaletowa i woda perfumowana były przeznaczone dla niższych rangą śmiertelników; ale jeśli ktoś chce zaopatrzyć się w klasyczną butelkę o bogatym zapachu polecam perfumy toaletowe , które krążyły w latach 1980: reprezentują najlepsze cechy stylu vintage z ceną, za jaką można je dostać. Jeżeli uda wam się dostać butelkę Wody Kolońskiej, to prawdopodobnie pochodzi z lat 60-70 i ma taką moc i bogactwo jak obecna Woda Perfumowana jakiegokolwiek przedstawionego zapachu.

Wersja vintage perfum pachnie znacznie lepiej, gdyż olejki zapachowe starszej wersji były bardziej skoncentrowane i nie posiadały chemicznego zapachu, który można wyczuć w dzisiejszych wersjach.
Współczesny Shalimar jest nieporównywalny z perfumami vintage mającymi przyjemny piżmowy akord. Wszystkie modele vintage zapakowane są w liliowe pudełko wykonane z materiału symulującego aksamit.


Poczynając od 1936 roku Shalimar wszedł na rynek w krągłej butelce eu de cologne, przypominającej dysk, z korkiem w kształcie rożka. Czasami korek był pozłacany a samą butelkę wyprodukował Pochet et du Courval. Flakon posiadał wiele różnych rozmiarów i użyto go również do innych zapachów: Chamade, Vol de nuit, Chant d’Aromes, L’heure Bleu i Mitsouko. Unikatowy model świąteczny zawierał butelkę w kształcie dysku i mały czerwony bawełniany szalik damski z wizerunkiem tegoż flakonu Shalimar. Sprzedawano go w prostokątnej kartonowej szkatułce wysłanej satyną.


Poprzez całe swoje istnienie perfumy Shalimar były sprzedawane w oryginalnych kryształowych butelkach z zatyczką z niebieskiego szkła w kształcie ventaille


Oryginalny flakon w kształcie urny został zaprojektowany przez Baccarat w 1925 roku, ale był również kopiowany i używany później przez Cristal Romesnil i Pochet et du Courval. Autentyczność szkła można sprawdzić na dnie butelki: znak Baccarat lub Cristal Romesnil, splecione litery HP należące do Pochet et du Courval.


Przez krótkie okresy czasu Shalimar pojawiał się też w owalnym flakonie, który służył również perfumom Jicky, Apres L’ondee oraz Liu ( w późnych latach dwudziestych i trzydziestych) oraz w butelce perfum Jicky z zatyczką „quadrilobe” ( w latach czterdziestych).
Przez krótki okres w latach 1940-1945 Shalimar został wypuszczony na rynek w oryginalnym prostokątnym pudełku Guerlain z korkiem przypominającym grzyb, nazwanym Quadrilobe, wyprodukowanym oczywiście przez Baccarat. Butelka pojawiła się w zielonym pudełku w stylu Art Nouveau z motywem złoconych kwiatów lotosu.


Pod koniec lat 50-tych Shalimar ponowie produkowany był w odmiennym flakonie. Tym razem ukazał się jako matowy i przejrzysto-kryształowy kształt z korkiem przypominającym pączek róży.

Butelkę wykreował Baccarat i wyprodukował Pochet et du Courval, dlatego przed zakupem sprawdź koniecznie podstawę flakonu w poszukiwaniu pieczęci lub logo.
Butelka o wzorze parasola (parapluie-umbrella), prosto prążkowana wydłużona została wprowadzona w 1952 roku przez Pochet et du Courval i była popularna w latach sześćdziesiątych, pojawiała się również w latach siedemdziesiątych, a nawet
osiemdziesiątych



W 1968 roku Woda Toaletowa zaczęła pojawiać się w walcowatej emaliowanej butelce z białymi i niebieskimi wzorami, podczas gdy Woda Kolońska była prezentowana w butelkach okrągłych (tzw „ disk bottles‘’) z okrągłą etykietką i zakrętką w kształcie piramidy, podobnie jak inne znane zapachy Guerlain pojawiające się w latach siedemdziesiątych. Złote walcowate butelki ze szklanym wkładem zostały wprowadzone w 1980 roku, a ponownie pojawiły się z wymiennym wkładem (habit de fete) w butelkach barwionych na złoto ze srebrnymi zakrętkami na nadchodzące wtedy nowe tysiąclecie


W latach 80-tych spray’e w złotych wkładach były dostępne dla wszystkich zapachów a oryginalny flakon Shalimar przeszedł metamorfozę i zmienił nakrętkę na plastikową. Oryginalna butelka produkowana była tylko i wyłącznie dla perfum
W 2007 roku pojawiła się czarna limitowana edycja Shalimar Black Mystery, ale poza zmianą w wyglądzie butelki zapach pozostał ten sam


Do dwóch szczególnie wartościowych i pięknych serii należą:
1) wersja Marly, rozpoczęta w 1930 i trwająca do 1950 roku, charakteryzująca się logo z czerwonym koniem Marly umieszczonym zarówno na butelce jak i pudełku. Logo oznacza marmurowe konie Marly znajdujące się na Placu Concor, pierwotnie zamówione przez Ludwika XV do parku Chateau de Marly i wyrzeźbione przez Guillaume Coustou w latach 1743-1745.
2) bardzo rzadka Prezentacja Avion (prezentacja samolotu), oferowana podczas lotów liniami Air France na trasie Paryż – Nowy Jork, od 1960 roku. Butelka ta stała do góry nogami w środku małego cokołu, którego kartonowe wieko otwierało się i stanowiło przykrywkę. Dodatkowo, zakrętka znajdowała się w środku dołączonego małego kartonowego pudełka, a perfumy były zamknięte za pomocą korka pokrytego cienką plombą. Butelki te były produkowane zarówno przez firmę Baccart jak i Pochet et du Courval różniły się one tylko znakami umiejscowionymi na dnie butelki.

Ostatnia, ale nie mniej ważna jest kwestia tego, że na starych butelkach etykieta Shalimar ma złotą obwolutę, a na nowych znajduje się również nazwa Guerlain. Najnowsze butelki są bardziej płaskie a ich niebieska zatyczka ma prostszy wzór.

Najlepsza wersja Shalimar pochodzi z okresu od lat 20-tych do lat 50-tych XX wieku. Tak jak dobre wino, im starsze, tym lepsze. Na Ebay istnieje możliwość zakupienia pojedynczych egzemplarzy w atrakcyjnych cenach. Zawsze wybieraj perfumy o ciemnej barwie i gęstej, zawiesistej konsystencji.
Uważam, iż ten rodzaj najdłużej utrzymuje się na skórze, a aromat sprawia wrażenie ogrzewania ciała. Należy również pamiętać, że im Shalimar jest starszy, tym ciemniejszy będzie w butelce.


Jeśli zaś jego kolor jest jasny znaczy to, że egzemplarz jest nowszy. Porównaj niżej ukazane obrazki, aby zobaczyć różnicę.

Guerlain Shalimar nuty: bergamotka, cytryna, mandarynka, róża, jaśmin, irys, wetiweria, heliotrop, słodka mirra, wanilia, cywet, balsam Peru, benzoina, tonkowiec wonny, drzewo sandałowe


piątek, 13 sierpnia 2010

GUERLAIN


Firma przedsiębiorstwa wywodzi się od nazwiska założyciela
PIERRE-FRANCOIS PASCAL GUERLAIN, który dał mu początek w 1828 roku.
Przedsiębiorstwo mieściło się w Paryżu przy ulicy Rivoli nr 42.
Guerlain wytwarzał perfumy z pomocą dwojga synów Aimé i Gabriela. Dzięki renomie i znajomościom w wyższych sferach w roku 1840 otworzył pierwszy sklep przy ulicy Rue de la Paix nr 15 w Paryżu.

Pierwszym sławnym zapachem, który powstał w przedsiębiorstwie Guerlain był Eau de Cologne Impérial (1853 )

Perfumy te zdobyły prestiżowy tytuł Majesty's Official Perfumer , które doprowadziło do stworzenia perfum dla królowej Wiktorii w Wielkiej Brytanii i królowej Hiszpanii Izabeli II

W roku 1850 r wprowadził do produkcji perfum składniki syntetyczne. Guerlain zdobywał coraz większy rozgłos wśród osób majętnych, arystokracji i w kręgach dworów królewskich i cesarskich w Europie.

Perfumy wykreowane przez samego Pierre-François-Pascal Guerlain
Guerlain, Bouquet de Roi d'Anglettere (1828)
Guerlain, Senteurs des Champs (1828c)
Guerlain, Eau d'Arquebusade (1828)
Guerlain, Eau de Miel (1828)
Guerlain, Eau de Portugal de Montpellier (1828)
Guerlain, Esprit de Fleurs (1828)
Guerlain, Esprit de Réséda (1828)
Guerlain, Essence Bouquet (1828)
Guerlain, Esterhazy Mixtyre (1828)
Guerlain, Eau de Judée (1830)
Eau de Cologne impériale, (1853)
Guerlain, Bouquet de l'Impératrice (1863c)
Guerlain, Bouquet Napoleon (1863c)
Guerlain, Délice du Prince (1863c)
Guerlain, L'Eau de Cologne Russe (1863c)
Guerlain, Le Bouquet de Furstenberg (1863c)
Guerlain, Parfum de France (1863c)
Guerlain, Parfum Impérial (1863c)
Guerlain, Voilà Pourquoi J'Aimais Rosine (1863c)


Po śmierci Pierre-François w 1864 roku przedsiębiorstwo przejęli Aimé i Gabriel. Kierowaniem przedsiębiorstwem zajął się Gabriel, natomiast Aimé stał się głównym perfumiarzem przedsiębiorstwa.
Był on twórcą takich kompozycji Fleur d'Italie (1884) , Rococo (1887) i Eau de cologne du coq (1894) jednak za najlepsze uważa się perfumy Jicky z 1889 roku.



W nich po raz pierwszy zastosowano składniki syntetyczne (wanilina I kumaryna).
Ten nowatorski zapach nie od razu zyskał przychylność klientów, lecz po kilku dekadach zaczęła się światowa kariera tych perfum, która trwa do dziś.
Nazwa perfum pochodzi od imienia dziewczyny w której zakochał się Aimé Guerlain podczas pobytu w Anglii.
Mimo, że sprzedawane przez Guerlain jak zapach dla kobiet, to okazało się, że są także popularne wśród mężczyzn.

Przedsiębiorstwo przeszło we władanie synów Gabriela Guerlain: Jacques'a i Pierre'a. Jacques został trzecim z kolei głównym perfumerem Guerlaina i został twórcą wielu klasycznych perfum tej marki, które są cenione do dziś. Większość z nich jest produkowana i sprzedawana obecnie, do najpopularniejszych należą: Eau du Coq (1894), Après L'Ondée (1906), L'Heure Bleue (1912), Mitsouko (1919) oraz specjalność Guerlaina Shalimar (1925)



Shalimar (1925): Mówi się, że Jacques Guerlain stworzył ten zapach w hołdzie legendarnej miłości Mumtaz Mahal i cesarza Chah'a Djahan'a, w ogrodach Shalimar w Kaszmirze. W Sanskrycie Shalimar oznacza "dom miłości". Kiedy Mumtaz Mahal umarła, cesarz był załamany i zbudował cudowny grobowiec dla kobiety, którą kochał tak bezwarunkowo. 14 lat później skończono budowę Taj Mahal. , Shalimar są jednymi z pierwszych perfum które z powodzeniem włączyły dużą ilość waniliny do swojego składu. Jest to flagowy zapach domu Guerlain. Shalimar są również uważane za pierwsze perfumy orientalne.


Mitsouko(1919): których narodziny zainspirowała historia miłości pięknej żony japońskiego admirała Togo do brytyjskiego oficera rozgrywająca się podczas wojny rosyjsko-japońskiej 1905r. Kiedy obaj mężczyźni wyruszyli na bole bitwy, Mitsouko oczekiwała na powrót tego, który z woli przeznaczenia ocaleje, by pozostać z ukochaną do końca życia. Postać Mitsouko- co w języku japońskim znaczy tajemnica- została zaczerpnięta z noweli Claude`a Farrere "La Bataille"- “Bitwa” zaś sam zapach zalicza się do rodziny szyprowo-owocowej, od dawna zyskał miano klasyka perfum. O Mitsouko mówi się, że były zwiastunem zakończenia I wojny światowej.

Jacques Guerlain skomponował Vol de nuit (1933) jako hołd złożony Antoine de Saint-Exupéry i lotnictwu francuskiemu.


Ode (1955), kwiatowe perfumy podobne do m.in. Joy by Jean Patou, to ostatnia kompozycja Jacques Guerlain.

W kompozycji miał też swój udział wówczas 18-letni Jean-Paul Guerlain.

4 GENERACJA

Jean-Paul Guerlain był ostatnim z rodziny mistrzem perfum. Nie mniej utalentowany jak jego poprzednicy Guerlain stworzył klasyczne zapachy które ugruntowały pozycję firmy wśród najlepszych światowych producentów perfum: Vetiver (1959) i Habit Rouge (1965), ten ostatni jest uważany przez wielu jako pierwszy zapach orientalny dla mężczyzn.






Stworzył także Nahema (1979)
Jardins de Bagatelle (1983) Samsara (1989) Heritage i Coriolan w latach 90-tych.

Z przejściem na emeryturę Jean-Paul Guerlain w 2002 roku rolę perfumiarzy przejęli inni spadkobiercy marki Guerlain.
Kreacje Guerlain od dawna miały wpływ na trendy zapachowe takie jak Jicky, Shalimar i wetiwer. Guerlain jest jednym z najstarszych domów (jak np. Caron), które istnieją na rynku wyłącznie jako producent perfum. Dziś marka Guerlain to nie tylko zapachy ale też szereg produktów do pielęgnacji skóry ,oraz makijażu.

Od jej powstania w 1828 roku Guerlain stworzył ponad 300 zapachów.
Oto najpopularniejsze:

Fleur d'Italie,1884
Skine, 1885
Rococo, 1887
Jicky, 1889
Excellence, 1890
Belle France, 1892
Cipricime, 1894
Eau de Cologne du coq, 1894
Jardin de mon curé, 1895
Voilà pourquoi j'aimais Rosine, 1900
Mouchoir de Monsieur, 1904
Champs Élysées, 1904
Après l'ondée, 1906
Kadine, 1911
L'Heure bleue, 1912
Mitsouko, 1919
Shalimar, 1925
Liu, 1929
Vol de Nuit, 1933
Vega, 1936
Ode, 1955
Vetiver, 1956
Chant d'Aromes, 1962
Habit Rouge, 1965
Chamade, 1969
L'eau de Guerlain, 1974
Parure, 1975
First, 1976
Silences, 1978
Nahéma, 1979
Jardins de Bagatelle, 1983
Derby, 1985
Samsara, 1989
Héritage, 1992
Petit Guerlain, 1994
Un Air de Samsara, 1996
Champs-Élysées, 1996
Guerlinade, 1998
L'Ame d'un Héros, 1998
Terracotta, 1999
Belle Epoque, 1999
Cherry Blossom, 1999
Aqua Allegoria Pamplelune, 1999
Philtre d'Amour, 2000
Aqua Allegoria Flora Nerolia, 2000
Too Much, 2000
Météorites, 2000
Coriolan, 1998
Mahora, 2000
Purple Fantasy, 2001
L'Instant de Guerlain, 2003
Cuir Beluga, 2005
Bois d'Arménie, 2006
Insolence, 2006
L'Instant Magic, 2007
My Insolence, 2007
Iris Ganache, 2007
Cruel Gardenia, 2008
Aqua Allegoria Figue-Iris, 2008
Guerlain Homme, 2008
My Insolence, 2009


LVMH / REFORMULACJA PERFUM

Od momentu przejęcia przez LVMH w 1994 roku w skład zespołu weszli perfumiarze spoza rodziny:
Mathilde Laurent
skomponowała Pamplelune (1999) oraz Shalimar Light (2003) formuła Shalimara aż do roku 2004 nie została zmieniona.potem nastąpiła reformulacja zapachu.
Maurice Roucel
perfumiarz z Symrisu, skomponował takie zapachy jak L'Instant de Guerlain (2004) oraz Insolence (2006).







W maju 2008 na głównego perfumiarza marki Guerlain został mianowany szwed Thierry Wasser i skutecznie począwszy od czerwca 2008 roku skomponował Iris Ganache ,Idylle ,Quand Vient la Pluie dla Guerlaina.






Ścisle wspólpracuje z Dyrektorem Artstycznym marki Sylvaine Delacourte.
Jean Paul Gaultier nadal ma znaczącą rolę jako doradca w sprawach projektów firmy,oraz komponentów zapachowych oraz ich składników.
po 1994 Guerlain zreformulował niektóre klasyki ze względu na pogorszenie stanu zdrowia klientów. Te zmiany mogą potencjalnie oznaczać koniec tradycyjnych form wielu klasyków, takich jak Mitsouko i Shalimar.

środa, 12 maja 2010

MY COLLECTION :)


Od lewej:
CHRISTIANE CELLE - CALYPSO AMBRE x2
OMNIA PROFUMO - AMBRA
YVES ROCHER - VOILE D'AMBRE
YVES SAINT LAURENT - M7 x2(WERSJA NOWA I STARSZA)
SERGE LUTENS - BORNEO 1834
SERGE LUTENS - AMBRE SULTAN
SERGE LUTENS - MUSC KOUBLAI KHAN
GUERLAIN - HERITAGE
YVES SAINT LAURENT - OPIUM POUR HOMME
DONNA KARAN - BLACK CASHMERE x2

niedziela, 14 lutego 2010

Limitowane Edycje Kolekcjonerskie Serge Lutens.





















od góry:
IRIS SILVER MIST
DE PROFUNDIS
BOXEUSES
TUBEREUSE CRIMINELLE
EL ATTARINE
SARRASINS
MANDARINE-MANDARIN
FOURREAU NOIR
CUIR MAURESQUE
BORNEO 1834
SARRASINS PLATINE